Opdat wij weten, wat God ons in genade schenkt!

Voor het overige dan,
broeders, vragen wij jullie
en spreken jullie aan in de
Heer Jezus, opdat, zoals
jullie van ons aangenomen
hebben hoe jullie moeten
wandelen en God behagen
– zoals jullie ook wandelen –
opdat jullie daarin veeleer
overvloeien.
  1 Thessalonicenzen 4:1

Paulus spreekt ernstig, wat
blijkt uit ‘broeders’. Maar
ook uit ‘vragen’ en ‘spreken
jullie aan’. Het aanspreken
kan ernstig zijn, maar ook
vol bemoediging, troost. In
het tekstverband blijkt het
hier over de wandel te gaan.
De toekomstverwachting is
het centrale in deze brief.
Als wij de Heer verwachten
putten wij nieuwe kracht, en
zal de wandel meer op Hem
gericht zijn.
Een dergelijk patroon zien
wij ook bij Johannes, Petrus
in hun brieven als het om de
verwachting van Israël gaat.
Johannes schrijft: ‘ieder die
deze verwachting in Hem
heeft, reinigt zich, zoals Hij
rein is’, 1Joh.3:3.
Het is logisch; als je Hem
verwacht, is alles relatief en
nog veel minder belangrijk.



 

om jullie harten onberispelijk in
heiligheid stevig te maken, vóór
onze God en Vader, in de
aanwezigheid van onze Heer
Jezus met al Zijn heiligen
    1 Thessalonicenzen 3:13

We zagen, dat de Heer Jezus te
Zijner tijd, ná het erepodium,
al Zijn heiligen vóór onze God
en Vader zal presenteren. Dan
zal de uitgeroepen gemeente
die Zijn lichaam is, zonder vlek
of rimpel zijn.
Deze uitspraak zouden wij niet
verwarren met Zacharia 14:5,
dat zegt, dat Jahweh komt met
al Zijn heiligen. Daar is Jahweh
van de legermachten bezig om
te strijden, de natiën te verslaan.
Dat het lichaam van Christus
daarbij meedoet, is onlogisch.
In de kern is verzoening wat wij
spreken. De Heer haalt ons als
Zijn ambassadeurs van vrede
weg voordat ‘de oorlog’ op de
aarde losbarst. Onze bediening
is te midden van de hemelsen;
en dat in de komende eonen.

Want een zodanige
Hogepriester betaamde ons
ook: goedgunstig, argeloos,
niet ontwijd, gescheiden van
de zondaren en hoger dan die
van de hemelen wordend
         Hebreeën 7:26

Als laatste aspect wordt op
de hemelsen gewezen. In de
meeste vertalingen wordt de
tweede naamval weggelaten.
Men vertaalt: hoger dan de
hemelen of boven de hemelen
of ver boven de hemelsferen.
Zoals in de dagtekst te zien,
gaat het om een relatie. Het
woordje ‘dan’ volgt logisch uit
het vergrotende ‘hoger’.
Het toegevoegde ‘die’ + ‘de’
komt uit de tweede naamval
van-hemelsen. In Hebreeën 1
werden ‘hemelsen’ gemeld,
de hemelse boodschappers,
waarbij de Zoon van God de
hoogste is. De relaties met de
zondaren, zonen van Israël, de
velen die Hij ontmoette, zijn
naar voren gekomen. Nu gaat
het in dit vers weer om Zijn
hogere plaats ten opzichte
van de hemelsen. Definitief
is Hij na Zijn grote werk via
het kruis uitermate verhoogd.
Hebreeën: Hij is hogepriester,
blijvend, in Melchizedeks orde.
Op Hem als de Verheerlijkte
zouden de gelovigen gericht
zijn; boven alle hemelsen uit.

Want een zodanige
Hogepriester betaamde ons
ook: goedgunstig, argeloos,
niet ontwijd, gescheiden van
de zondaren en hoger dan die
van de hemelen wordend
         Hebreeën 7:26

Hij was en is: niet ontwijd en
gescheiden van de zondaren.
Op aarde liep de Heer Jezus
te midden van zondaren; in  
alles was Hij toegewijd aan
de wil van de Vader.
Hij leed onder hun gedrag;
vooral de woorden deden bij
Hem zoveel meer pijn in het
hart, in Zijn binnenste.
De Hebreeënschrijver wijst op
toewijding aan God, aan hun
Messias Jezus, in deze brief.
In alles is dat een wandel in
geloof, steeds Zijn woord in
je opnemen en uitleven.
Ware toewijding aan God is
niet het steeds vervullen van
allerlei religieuze plichten.
Religie bindt, levert niets op.
Onze wandel in geloof is het
presenteren van ons lichaam
tot levend, heilig, en God wel-
gevallig offer. Op God gericht
leven is onze godsdienst.

Want een zodanige
Hogepriester betaamde ons
ook: goedgunstig, argeloos,
niet ontwijd, gescheiden van
de zondaren en hoger dan die
van de hemelen wordend
         Hebreeën 7:26

De Heer Jezus was argeloos;
dit woord betekent letterlijk:
on-kwaad.
Het komt alleen nog in Rom.
16:18 voor: zij die geen kwaad
vermoeden als zij door mooi-
praters misleid worden, zijn de
argelozen. In de dagtekst gaat
het over de Heer; Hij had geen
kwaad in de zin, nooit.
Hem werd kwaad aangedaan,
voortdurend, door nota bene
Zijn eigen volksgenoten.
Hij kreeg veel mensen achter
Zich aan, en dat wekte afgunst
bij de leiders van het volk. Die
hadden wel kwaad in de zin.
Wij mogen achteraf beseffen,
dat God het kwaad ten goede
heeft gekeerd. Vader wekte
Zijn Zoon op uit de doden na
drie dagen, op de derde dag.