Woord vandaag

‘Johannes 1, ja, maar is Jezus God?’

Dat blijkt in elk geval niet uit Johannes 1.
Daar wordt duidelijk, dat de God die spreekt,
Zijn woord geeft en dat heeft
onder de men-
sen vervulling gekregen in 
Jezus, Die te mid-
den van Zijn volk was. 
Zo werd het woord,
de belofte, zichtbaar 
en tastbaar.

‘Toch kun je wel stellen dat Jezus God is?’

Nee en ja. Nee, omdat Hij niet absoluut God
is en dat ook nooit kon en zal zijn. Ja, omdat
Hij wel relatief gezien God was en is. Lastige
tekst voor theologen is Johannes 1:18

niemand heeft ooit God gezien; de enig voort-
gebrachte (gegenereerde) God, die nbin de
boezem (borst) van de Vader is, Die ontvouwt
Hem

En in de vertalingen staat steeds Zoon, maar
de concordante vertaling volgt de wijziging
door de tweede corrector van de Sinaïticus
(oudste meest complete handschrift van de
Schrift), die een nog oudere tekst kende dan
wij overgeleverd hebben gekregen.

‘Dan lees je, dat Jezus God is.’

Jawel, maar Hij is de enig voortgebrachte God,
en kan dus nooit absoluut God zijn, zoals Zijn
Vader dat wél is. Zo gezien blijft het ook waar,
dat er één God is, de Vader, uit Wie het al is en
tot Wie wij zijn, en één Heer, Jezus Christus,
door Wie het al is, en wij door Hem.
   

Woord vandaag

‘Alles is door het woord geworden.’

Dat is wat Johannes 1:3 zegt. God sprak
en zo kwam het tot stand. Hij gaf Zijn
woord aan Zijn volk Israël. Zo konden
zij iets van Hem vernemen. God zelf, die
geest is, kan niet waargenomen worden.
Via Zijn Zoon spreekt Hij.

‘Dat zegt Hebreeën 1:1 ook.’

God spréékt, dat is op zich al geweldig,
want de stomme afgoden doen dat niet.
Het woord van God is betrouwbaar en
Zijn Zoon zorgt voor de communicatie
met de schepselen. Op die manier komt
het woord tot ons.

‘God sprak op verschillende manieren.’

Via zieners, profeten, hemelse boodschap-
pers en mensen van God 
werd het woord
hoorbaar. Ook vandaag
wordt het woord
doorgegeven aan de 
mensen. Door onder
meer evangelisten en leraren. God zal dat
steeds geven, tot aan de bazuin. Daarna
zullen sprekers uit Israël dat voortzetten.

Woord vandaag

‘Opmerkelijke verschillen in Johannes 1.’

Ja wat mij onder meer de ogen opende,
was het verschil tussen bij en naartoe.
De tekst geeft aan, dat de functie van het
woord van God is, dat het woord
de luis-
teraar richt op God. De beweging
is: naar
God toe
. De woordverkondiging
zou dat
ook doen: richten op God, die
liefde is.

‘Ja natuurlijk, dat is logisch.’

Bovendien is bij een ander Grieks voor-
zetsel dan wat in NBG-Johannes 1:1 staat.
De tekst leest pros, dat naartoe betekent.
We lezen daarna: God was het woord.

Dat is de woordvolgorde in de grondtekst.
Het is een stijlfiguur, een vorm 
van beeld-
spraak, metafoor.

‘Dat is wat lastiger voor mij te begrijpen.’

Het is een vergelijking. Wat Johannes aan-
geeft, is dat God in de ‘gestalte’ van 
het
woord naar de mens toe kwam. Dat 
gespro-
kene was de uitdrukking van God en 
sprak
uit Wie God is. En dat woord, de 
beloften en
profetieën van Tenach (OT), 
werd later con-
creet en zichtbaar in de 
vervulling: de Heer
Jezus Christus, die 
als Mens dat liet zien.

Woord vandaag

‘Dat Johannes 1 boeit mij al jaren.’

Het zegt veel. De NBG vertalers hebben
door het Woord was God in 1:1 
in verbin-
ding met het Woord is vlees geworden in
1:14 iets willen zeggen. 
Dit 1:14 verwijst
naar de komst van de
Heer Jezus Christus.
De conclusie van
de traditie is: Jezus is God.

‘Het Woord was God, en werd vlees.’

De moeilijkheden komen, wanneer de Heer
Jezus spreekt over Mijn Vader
Wanneer je
denkt, dat Jezus God is en 
dat Zijn Vader
ook God is, kom je in de 
problemen. De leer
van de goddelijke 
3-eenheid kent 3 Goden,
die toch één
zijn. Daar kom je nooit uit.
Deze tradi
tie heeft echter wel de vertaling
van de 
NBG ’51 beïnvloed. Dat blijkt uit hoe
Johannes 1:1-3 vertaald is.

‘Ja de grondtekst is anders.’

Wanneer je die volgt, lees je:

in begin was het woord, en het woord
was naar de God toe en God was het
woord. Dit was in begin naar de God toe.
Alles werd door hetzelfde en zonder (dit)
zelfde werd geen één dat geworden was

Deze erg letterlijke weergave van de tekst
laat opvallende verschillen met
NBG ’51 zien.
Johannes wijst naar de 
Hebreeuwse Schrift,
en de kracht van het woord van God.

Woord vandaag

‘Geen traditie, maar Zijn woord.’

Ja, voordat we Psalm 105 bekeken, had-
den we het over de traditie. De verschrik-
kelij
ke leer van de eeuwige pijn. Die staat
in
kerken op grond van artikel 37 van de
nederlandse geloofsbelijdenis nog recht
overeind.

‘Gods woord zegt dat niet.’

God is liefde, en de apostel Paulus is over
de uiteindelijke bestemming van
de mens
veruit de duidelijkste spreker.
Dat in Adam allen sterven en in Christus
allen levendgemaakt worden
is zó hel
der.
Veel mensen, verblind door de tra
dities,
kunnen dit niet geloven.

‘Zo zijn er wel meer tradities.’

Die zijn terug te vinden in de diverse verta-
lingen van de Schrift. Zoals die
hele moei-
lijke tekst uit Johannes 1:1-3 
bijvoorbeeld.
In de NBG vertaling 1951 
staat daar:

in den beginne was het Woord en het Woord
was bij God en het Woord was God. Dit was
in den beginnen bij God. Alle dingen zijn door
het Woord geworden en zonder dit is geen
ding geworden, dat geworden is.

Door het begrip woord met een hoofdletter
te schrijven, klinkt al iets van de 
traditie
door. In Johannes 1:14 staat,
dat het Woord
vlees geworden is. Verwijst naar
 de komst
van de Heer Jezus
Christus.

Woord vandaag

‘De Psalm eindigt met landbezit voor Israël.’

Allemaal beloofd door IEUE aan Abram en
aan zijn nakomelingen. Het is een kwestie van
tijd dat het ook zo zal zijn. Nu nog even niet,
want we leven nog in de tijd van overstromen-
de genade. In deze tijd staat Israël nog niet
aan het hoofd van de volkeren. Straks wel.

‘Psalm 105 is ook nog profetisch.’

Ja, in elk geval de verzen 41-45. Dat is in het
verleden onder Jozua gebeurd. Maar in de
toekomst zal het onder de grote Jozua, onze
Heer Jezus Christus, definitief gebeuren. In
de komende tijdperken zal het volk Israël
met Hem regeren over de volkeren. Totdat
het einddoel van God bereikt is.

‘Erg fijn, dat wij dat nu al weten.’

God heeft ons daarin bijzondere genade ge-
geven. We mogen ons verheugen in Hem, die
ons liefheeft. Hij zal alles geven, dag in dag
uit, wat we nodig hebben. Geestelijk. Zoals
Israël in de woestijnreis voorzien werd van
manna, zo ontvangen wij steeds het hemel-
se manna, Zijn woord. Als brood van leven,
dat alleen in Hem is!

Woord vandaag

‘Geweldig, dat alles in Gods hand is.’

Daarom is Psalm 105 fijn om te lezen,
daarin zien we een overzicht van een
stuk geschiedenis. Met IEUE (‘Ik ben die
Ik ben’), de God van Israël, als absoluut
allesbeheersend. Die heeft alles volledig
onder controle.

‘Zo leidde Hij Israël met vaste hand.’

Dat deed Hij, omdat Zijn eigen woord
aan Abraham voor ogen stond. Dat zegt
Psalm 105:42

want Hij dacht aan Zijn heilig woord met
Abraham, Zijn dienaar

De belofte, die Hij met een eed gezworen
had, daar ging het om. IEUE vergat dat
vanzelfsprekend niet. Hij heeft aan Abram
en aan zijn nageslacht het land gegeven,
vanaf de
rivier van Egypte tot de Eufraat.

‘Ook nu staat dat woord nog.’

Het zal aan Israël toevallen op grond van
die belofte uit Genesis 15:18. Ongeacht
wat nu allemaal speelt aan politieke ver-
wikkelingen rondom de Joodse staat.
Internationaal recht zal straks in het konin-
krijk van de Messias Jezus opzij geschoven
worden. Dan geldt het Woord, dat ooit aan
Abram uitgesproken werd!

Woord vandaag

‘Geweldig, dat woord van God.’

We zijn blij met de Schrift. Het geeft echter
wel consequenties. Op voor
hand geloven
al wat de Schrift zegt
dat is het. Dat wij
lang niet altijd be
grijpen wat het Woord
aangeeft, is 
wat anders.

‘Ik vind Exodus 12 erg duidelijk.’

Dat is het zeker. Moeilijk punt, het slaan
van alle eerstgeborenen van
Egypte,
zelfs die van de farao, dat is 
nogal wat.
We hebben gelezen in de 
verzen 23 en
29. En we lazen ook het 
12e vers, waar-
in IEUE tevoren tegen
Mozes en het volk
zegt, dat Hij dat zal 
doen. Onze Psalm
105:36 zegt het 
óók: IEUE deed dat!

‘Hij bracht de hongersnood ook.’

Ook dat hebben we gezien als een voor-
beeld van wat Jesaja 45:7 zegt. En als we
de Psalm verder lezen zien we dat IEUE
Zijn volk uitleidde uit Egypte, dat Hij de
wolk- en vuurkolom gaf. En dat Hij kwar-
tels gaf, water uit de rots schonk. Dat al-
les is het directe handelen van IEUE. 

Woord vandaag

‘Exodus 12 zegt, dat IEUE handelt.’

Mensen hebben veel moeite met het
woord uit Jesaja 45:7. Dat zegt:

Ik ben IEUE, en daar is geen ander
Vormer van licht en Schepper van
duisternis; Maker van goed en
Schepper van kwaad, Ik, IEUE, doe
dit alles

Allerlei pogingen worden onderno-
men om dit af te zwakken of zelfs te
ontkennen. Wanneer we echter kij-
ken naar de geschiedenis van Israël
wordt het helder.

‘Hij sloeg de eerstgeborenen.’

Uit Exodus 12:23 weten we, dat Hij,
IEUE zelf, de verderver opdracht gaf
dat te doen. Daarmee kreeg die ver-
derver ook de mogelijkheid, dit grote
kwaad voor de Egyptenaren te doen.
Wanneer IEUE het niet had gewild,
had de verderver dat nooit kunnen
doen.

‘Daardoor is IEUE verantwoordelijk.’

En blijft Jesaja 45:7 staan: IEUE is de
Schepper van het kwaad. Het kwaad
is niet spontaan zomaar ontstaan.
Zou dat wel zo zijn, dan spreekt Ro-
meinen 11:36 dat tegen, want daar
staat dat alles uit God is

Woord vandaag

‘Het is wel duidelijk, Jesaja 54:16.’

Men probeert hier vaak onderuit te
komen. Het staat er wel, en dat Ik
heb geschapen
wordt door IEUE ge-

zegd, bij monde van de profeet.
Het woord voor verderver is zowel
in Exodus 12:23 als in Jesaja 54:16
het Hebreeuwse sjachat.

‘Exodus 12 zegt dat IEUE dat deed.’

Het blijkt ook daar uit de tekst zelf:

En Ik zal in deze nacht door het land
Egypte trekken en alle eerstgeborenen
in het land Egypte treffen, mens en vee.
En Ik zal aan al de goden van de Egypte-
naren gericht voltrekken, Ik, IEUE.
(12:12)

‘IEUE draagt de verantwoordelijkheid.’

Hij liet dit door de verderver doen, en
dat is alsof IEUE het zelf deed. In elk
geval draagt Hij zelf de volle verant-
woording voor deze zware slag die aan
Egypte werd toegebracht, om Zijn eigen
volk Israël te verlossen.